ErwinWendy.nl

Met onze jaarkaart voor de dierentuin gaan we geregeld even een kijkje nemen. Mees vindt het in ieder geval ook steeds interessanter en keek zijn ogen uit:

Sinds onze vakantie staat Mees. Het gaat ook steeds beter en eigenlijk wil hij niet anders meer. Een beetje overpakken van een kastje naar een speelgoedkist gaat ook al redelijk.

Mees is verhuist van zijn wieg naar het ledikant van Roos. Roos heeft daarom een nieuw (peuter)bed gekregen. Het kostte wat moeite om het bed te krijgen maar uiteindelijk toch midden in de kerstvakantie gekocht bij de Ikea (geen plek om te zijn in de vakantie btw, maar we moesten wel ivm beschikbaarheid en vraag).

De dagen dat ze er voor het eerst in sliep had ze overdag geen middagdutje gedaan, dus was ze moe genoeg om in slaap te vallen en niet echt stil te staan bij haar nieuwe slaapplek. Onderstaande foto is het resultaat na de eerste nacht:

Zoals je kunt zien moeten alle knuffels erbij zijn, de volgende keer het bed maar wat lager opdekken…

Nacht 2 ging ook best, maar het was blijkbaar wat warm onder de dekens. Hierna hebben we de bedrail dan ook maar wat hoger geplaatst, zodat ze er niet tussen kan komen met haar hoofd en ze niet steeds al haar knuffels kwijt is.

Mees is deze afgelopen weken steeds beter gaan bewegen. Het kruipen zal nu echt snel komen denken we. Hij tijgert sowieso de hele kamer door en op knieën en handen zitten is geen enkel probleem. Hij weet alleen nog niet zo goed wat hij er verder mee moet, wat af en toe tot frustratie bij hem kan leiden. Verder amuseerde Mees zich prima onder de kerstboom.

En speelt hij graag met de Lego (Duplo) van Roos die prompt roept: “Niet afpakken!”

Deze winterperiode stond er net als voorgaande jaren weer een schaatsbaan in het centrum van het dorp die Roos mateloos fascineerde. Als we in het dorp waren wou ze altijd kijken en thuis deed ze al alsof ze aan het schaatsen was op haar kousenvoeten en duwkar (wij hebben haar niets voorgedaan). We hebben dan nu ook schaatsen voor haar, zodat ze vandaag voor het eerst echt kon gaan schaatsen. Ze vond het erg leuk.

Nog geen 2 maanden geleden (zie de post van 15-10) schrokken we van een telefoontje dat Mees binnen een week geopereerd zou moeten worden, wat dus niet waar was; haalt het ziekenhuis nu weer een geintje uit.

Het is ondertussen alweer anderhalve week later, maar 25 november hadden we een afspraak met de plastisch chirurg die Mees zou gaan opereren rond februari. We zouden uitleg krijgen over de operatie. Bij aankomst werd ons meegedeeld dat we wachttijd minimaal een uur is. Niet echt handig als je een 7 maanden oude baby bij je hebt die net een fles leeg heeft en eigenlijk weer wil slapen. Daarnaast hadden we allebei maar een uurtje vrij gepland van het werk. Oh oh… nou we zullen kijken wat we kunnen doen.

Niet echt veel, maar de plastisch chirurg kwam toch even.

Het bleek dat dit zijn een na laatste werkdag was in het ziekenhuis en hij dus niet de operatie van Mees zal uitvoeren. Erg handig dat we dit nu pas hoorden, maar vervelender: er is nu nog geen nieuwe arts die deze operatie kan uitvoeren.

Onzekerheid dus… 7 december zal het schisisteam samen zitten om voor in ieder geval twee operaties (waarvan die van Mees) een oplossing te zoeken. Wellicht dat er chirurgen uit een ander ziekenhuis komen, of dat wij ergens anders heen moeten. Het is nog niet duidelijk.

En nog even twee foto’s: