ErwinWendy.nl

Vandaag is Roos al weer 2 jaar. Gisteren is het uitgebreid gevierd met visite thuis en vandaag mocht ze op herhaling op het kinderdagverblijf. 

Roos kletst ons intussen de oren van het hoofd. Sinds kort maakt ze ook kleine zinnetjes en zegt ze werkelijk alles na. De g wordt een g en niet meer een v zoals dat een tijdje is geweest. En 2 betekent ook bij Roos regelmatig nee, nee, nee!! Momenteel is ze heel druk om zichzelf het springen en het lopen met de loopfiets aan te leren, daarnaast wil ze alles zelluf doen. Als het even niet lukt is het stevast: "kan niet" of "doet ie niet"

Thuis is het Mees voor en Mees na, maar als hij toch even iets teveel aandacht krijgt, weet zij ook wel de (vaak negatieve) aandacht op zich te vestigen. Vanavond hadden broer en zus het prima naar hun zin samen…wat leidde tot een leuke fotoshoot.

Het was sommigen al opgevallen dat er weinig nieuws geschreven werd op het blog de afgelopen tijd. Dat komt omdat Mees 1,5 week in het ziekenhuis opgenomen is geweest.

Zoals bekend is Mees geboren met een schisis, dit bemoeilijkt het drinken en hierdoor zijn we in een vicieuze cirkel beland van slecht drinken, een uur met de voeding bezig zijn om voldoende binnen te krijgen, een oververmoeid kindje wat niet meer wil/kan slapen, veel huilen, vervolgens te moe voor een fatsoenlijke volgende voeding, nooit echt tevreden is etc.etc.. 1,5 week geleden heeft dat er toe geleid dat Mees werd opgenomen om rust in huis te krijgen en de situatie te doorbreken. Sinds maandag is hij weer thuis als een heel ander mannetje. Eigenlijk hebben we gewoon bij 7 weken een nieuwe start gemaakt. Hij is nu beter uitgerust, drinkt beter (nu nog 5 a 6 keer per dag i.p.v. 7 keer -> scheelt voor hem 1 a 2 uur per dag ploeteren om de fles leeg te krijgen) en hij slaapt beter. Hij heeft nu wat energie om na het voeden nog even gezellig op schoot te zitten en er kan zelfs een lachje af!